Kliknij tutaj --> 🕛 jak i kiedy przycinać budleję

Nie jest zalecane cięcie jesienne. Hortensja ogrodowa kwitnie na pędach dwuletnich, a pąki kwiatowe zawiązuje latem poprzedniego roku – przycięcie tych gatunków jesienią spowoduje utratę pąków i rośliny nie zakwitną w następnym roku (podobnie stanie się, gdy pędy przemarzną, dlatego wskazane jest okrycie rośliny na zimę). Można spotkać odmiany budlei kwitnące na biało, fioletowo, purpurowo, różowo a nawet budleję o okrągłych, krótkich i pomarańczowo-żółtych kwiatostanach. Budleja w sklepach i centrach ogrodniczych pojawia się najczęściej późnym latem kiedy krzewy są w szczycie kwitnienia. Dostępne w sprzedaży popularne odmiany budlei Davida: Cięcie krzewuszki (łac. Weigela florida) krok po kroku. W przypadku krzewuszki najważniejsze jest cięcie formujące. Pielęgnacja krzewu będzie łatwiejsza, jeśli nada mu się regularny pokrój. Przycinanie krzewuszki formujące przeprowadza się już tuż po posadzeniu krzewu. Wtedy pędy skraca się o połowę, co pobudza krzewienie. Jak i kiedy przycinać budleję Dawida? Najważniejsze cięcie tej rośliny przeprowadzamy wczesną wiosną – na przełomie marca i kwietnia. W tym czasie minie już największe ryzyko przymrozków. Nie wykonujemy tego zabiegu ani jesienią, ani zbyt wczesną wiosną, gdyż roślina po prostu zostanie uszkodzona przez niskie temperatury. Budleja Dawida jest tolerancyjna co do ziemi. Gdy rośnie w słabszej ziemi, kwitnie trochę słabiej. Podlewanie: umiarkowane. Nawożenie: kwiecień- maj (IV-V) Polecane są nawozy do krzewów kwitnących (według instrukcji na opakowaniu). Budleję Dawida warto też ściółkować kompostem. Meilleur Application De Rencontre Pour Iphone. Odrośnie... to mało powiedziane. Przycięta budleja odrodzi się ze zdwojoną siłą. Budleja kwitnie, gdy rośnie - tak mówi pan Grzegorz. Żeby rosła, to trzeba ją solidnie przyciąć. Z tego powodu jest to film dla osób o mocnych nerwach, bo z naszej budlei po zimie zostanie niewiele. Gdyby zima była bardziej ostra, to budleję przycięlibyśmy jeszcze krócej. Budleja nie jest bardzo wymagającym krzewem - lubi pełne słońce, glebę wapienną, ale poradzi sobie również w gorszych warunkach. Budleja łatwo rozmnaża się nawet na gruzowiskach. Po wojnie można było spotkać dzikie budleje w zburzonych częściach Londynu czy Szczecina. Kiedy przycinać bukszpan?Jak przycinać bukszpan?Jak często przycinać bukszpan?Przycinanie bukszpanu na obwódkęObcinanie bukszpanu na żywopłotPodcinanie bukszpanu na kulęFormowanie z bukszpanu innego kształtuCięcie starego bukszpanu – jak i kiedy to robić?Pielęgnacja bukszpanu po przycinaniuCo warto jeszcze wiedzieć o cięciu bukszpanów? Bukszpany są popularnymi roślinami w naszym ogrodzie, stosowanymi na żywopłoty, obwódki oraz innego rodzaju dekoracyjne bryły ogrodowe. Jego kopułowy pokrój pozwala na tworzenie różnych form, począwszy od naturalnego ogrodzenia w postaci żywopłotu, po ciekawe formy ogrodowe. Niemniej jednak, aby roślina prawidłowo się rozwijała i przyjęła, wymaga odpowiednich warunków uprawy i pielęgnacji. Wymagają one odpowiedniego podłoża i stanowiska. Bukszpany lubią rosnąć w słońcu lub w półcieniu, ale mogą być też posadzone w cieniu. Podłoże przepuszczalne, lekko wilgotne o odczynie lekko kwaśnym pH 6-7. Nie lubią zbyt dużo wody, bo wtedy korzenie ich gniją i roślina zżółknie. Bukszpany lubią umiarkowane podlewanie. Obcinanie bukszpanu to jeden z ważnych zabiegów pielęgnacyjnych tych roślin, który wspomaga ich rozrost i zagęszczanie się. Kiedy przycinać bukszpan? Cięcie bukszpanu wykonuje się dwa razy w roku. W tym czasie można go przycinać i formować. Bukszpan jest rośliną, która szybko regeneruje się po zabiegu cięcia. Bukszpany przycinamy w dwóch terminach: Pierwsze cięcie bukszpanu wykonujemy wiosną na przełomie marca i kwietnia. Drugie cięcie wykonujemy w połowie lata. Wtedy to młode przyrosty skracamy o 1/3 wysokości. Młode bukszpany po posadzeniu tniemy o połowę, dzięki temu lepiej się zagęszczą i rozkrzewią w następnych latach. Starsze okazy, które nie były cięte przez dłuższych czas, mogą mieć skorygowany pokrój nawet późną wiosną, kiedy już nie ma przymrozków. Dzięki temu pobudzimy roślinę do wypuszczenia młodych pędów. Bukszpany lubią przycinanie. Dlatego można je formować częściej w czasie całego sezonu wegetatywnego. Jednak nie później niż do końca sierpnia i początku września. Pędy muszą mieć czas, aby zdrewnieć przed zimą, aby nie były narażone na przemarznięcie. Jak przycinać bukszpan? Wyróżniamy cięcie sanitarne i formowanie bukszpanu. Podcinanie bukszpanu sanitarne polega na usuwaniu wszelkich suchych, połamanych, zmienionych chorobowo i przemarzniętych pędów rośliny. Ten zabieg pielęgnacyjny należy wykonać wiosną, ale tez można usuwać obumarłe części rośliny przez cały sezon wegetatywny. Uszkodzone pędy obcinamy tuż nad zdrową zdrewniałą częścią rośliny, nad pąkiem skierowanym na zewnątrz krzewu. Intensywne cięcie bukszpanu pobudza go do rozwoju nowych pędów i przyrostów, a tym samym zagęszczania całej kopuły rośliny. Takie cięcie jest nazywane formujące. Zabieg ten polega na skróceniu młodych pędów o połowę. Po posadzeniu w pierwszym roku roślinę skracamy o połowę. Identycznie postępujemy w kolejnym roku. W kolejnych latach w sezonie skracamy za długie gałązki nad młodymi przyrostami bocznymi i usuwamy wszystkie uschłe pędy. Jak często przycinać bukszpan? Bukszpan należy przycinać dwa razy w roku, czyli na wiosnę i w połowie lata, kiedy pojawiają się młode przyrosty. Można częściej, gdy na przykład chcemy usuwać uschłe gałązki. Cięcie starego bukszpanu, który nie był przycinany przez dłuższy czas, można wykonać późną wiosną lub na początku lata. Ważne, aby trzymać się terminu pracy do końca sierpnia, ponieważ bukszpany muszą się zregenerować do zimy. Częstotliwość przycinania bukszpanów na szczególne znaczenie, przy formowaniu ich na konkretny kształt. Formowanie bukszpanu- jak go formować na konkretny kształt Mamy kilka form przycinania bukszpanu: na obwódkę na żywopłot na kulę inne formy Przycinanie bukszpanu na obwódkę Uformowanie bukszpanu w obwódkę zajmuje około dwóch do trzech lat. Wiosną (w marcu) przed posadzeniem bukszpanu, skracamy korzenie krzewu i pędy o połowę. Następnie w czerwcu powtarzamy cięcie pędów, aby zagęścić krzew u podstawy. Pędy należy przycinać nożyczkami na powierzchni i ścianach bocznych obwódek, aby wybiło jak najwięcej pędów u podstawy. Ostatni raz w sezonie wegetatywnym przycinamy bukszpany pod koniec sierpnia lub na początku września. Aby uformować pożądany kształt obwódki, należy przycinać roślinę w kolejnych latach dwa razy w sezonie. W tym celu pod koniec maja lub na początku czerwca napisanymi poziomo między palikami drut na wysokość obwódki (dotykając jej ściany) i przycinamy bukszpan na wymaganą wysokość, przy tym zachowując planowana szerokość obwódki. Kolejnym terminem formowania w obwódkę bukszpanu jest sierpień. Obcinanie bukszpanu na żywopłot W pierwszym roku po posadzeniu, na wiosnę skracamy pędy bukszpanu na wysokość ok. 25 cm od ziemi. W czerwcu ponownie skracamy pędy, ale na wysokość 50 cm od ziemi. Przy okazji przycinamy gałązki boczne, wychodzące poza zaplanowaną szerokość żywopłotu. W następnych latach bukszpan przycinamy na żywopłot w maju oraz sierpniu. Przy czym stopniowo zwiększamy wysokość i szerokość zaplanowanego żywopłotu. Podcinanie bukszpanu na kulę Kształt kuli uzyskamy po około czterech lub pięciu latach. Wszystko zależy od wielkości kuli. Po posadzeniu rośliny należy skrócić pędy na wysokość 25- 30 cm od ziemi i rozpocząć formowanie kuli. Zabieg można wykonać w marcu lub listopadzie. W kolejnych latach bukszpan przycinamy na przełomie maja i czerwca oraz pod koniec sierpnia lub na początku września. Krzew powiększamy, dostosowując jego wielkość do siły wzrostu pędów, aż do momentu uzyskania właściwego rozmiaru kuli. W okresie wegetacji skracamy gałązki bukszpanu kilkakrotnie w trakcie okresu wegetacji. Pędy skracamy, gdy tylko osiągnął długość 5 cm, przy czym zapewniając nieskazitelny kształt kuli. Formowanie z bukszpanu innego kształtu Najpierw wykonujemy druciany szkielet formy. Przy drucianym szkielecie sadzimy roślinę z bryłą korzeniową. Najlepiej sadzić bukszpan na wiosnę lub jesień. Skracamy gałązki o 1/3 i przywiązujemy je do konstrukcji, nadając im różny kierunek. Następne przycięcie wykonujemy w czerwcu bądź w lipcu. Wtedy skracamy pędy, aby zagęścić dolną część krzewu. W trakcie całego okresu wzrostu przywiązujemy gałązki do konstrukcji. W kolejnych latach powtarzamy cięcie bukszpanu, które pozwoli otrzymać jak największą ilość rozgałęzień i dojść do pożądanej objętości krzewu. Gałązki przywiązujemy do uformowanej konstrukcji przez cały okres wegetatywny, począwszy od wiosny do jesieni. Gdy osiągamy formę finalną krzewu, to co roku powtarzamy regularnie cięcie, tym samym zapobiegając jej zniekształceniu. Cięcie starego bukszpanu, który u nas w ogrodzie rośnie już kilka lub kilkanaście lat, wykonuje się raz do trzech razy w roku. Na ogół wystarczy raz w roku i najlepiej to robić w czerwcu. Jeżeli nasz bukszpan ukształtowaliśmy na skomplikowaną figurę, to cięcie powinno odbywać się trzy razy w roku. Skracanie pędów powinno nastąpić po zimie, czyli w marcu. Następne terminy to czerwiec i sierpień. Częste cięcie spowalnia wzrost bukszpanu, ale poprawia przyrost młodych pędów i zagęszczenie się rośliny. Przy cięciu starego bukszpanu najlepiej skracać wierzchołek, a następnie boki. Najlepiej ciąć młode pędy, ponieważ one dobrze się rozkrzewiają i szybko regenerują. Natomiast starsze i zdrewniałe łodygi, należy usuwać tylko w szczególnych wypadkach np. gdy są zmienione chorobowo lub uschnął. Starsze przyrosty są bardziej wrażliwe na cięcie, słabiej się regenerują i wolniej wypuszczają młode pędy. Przy głębokim cięciu starych pędów, roślina przez dłuższy czas może pozostać łysa. Dlatego jak już musimy przyciąć stare gałęzie, to nie zbyt drastycznie. Po cięciu krzew należy nawieść i obficie podlać. Cięcie bukszpanów wykonujemy w ciepły, ale pochmurny dzień. Nie należy tego robić w słoneczny dzień. Należy również pamiętać o cieciu sanitarnym starego bukszpanu. Najlepiej ten zabieg wykonywać w marcu. Cięcie sanitarne polega na usunięciu wszystkich suchych, przemarzniętych i zmienionych chorobowo gałęzi bukszpanu. Pielęgnacja bukszpanu po przycinaniu Zabieg cięcia bukszpanu to dla niego zawsze pewien szok. W zależności od wieku rośliny może być mniejszy- młode osobniki lepiej sobie z nim radzą. Dla starszych osobników jest większy stres, jeżeli go jeszcze źle przytniemy. W każdym wypadku należy naszej roślinie pomóc się szybko zregenerować, aby mogły szybciej puścić młode pędy. Dlatego po cięciu zasilamy nasz krzew odpowiednim nawozem i obficie podlewamy, szczególnie latem. Liście po cięciu bukszpanu latem w słońcu, mogą ulec poparzeniu. Objawia się to zasychaniem przyciętych końcówek liści. Z tego też względu w czasie podlewania należy unikać polewania liści. Podlewamy je bezpośrednio do gruntu. Bukszpany uprawiane w donicach, można na kilkanaście dni przestawić w zacienione miejsce. Co warto jeszcze wiedzieć o cięciu bukszpanów? Do cięcia bukszpanów należy bezwzględnie używać ostrych narzędzie tak, aby nie pokaleczyć roślin. Cięcie powinno być wykonane, bez szarpania, pewnie i szybko. Jeżeli będziemy przycinali bukszpan tępym narzędziem, może to spowodować uszkodzenie pędów, a także uszkadzać i szpecić liście. Taka roślina staje się mało odporna na choroby grzybowe i inne patogeny. Jeżeli w ogrodzie mamy pojedynczy krzew, to do ciecia można użyć sekatora. Tym narzędziem wycinamy zbędne pędy, nie pozostawiamy długich gołych kikutów i nie uszkadzamy liści. Starsze osobniki i żywopłoty przycinamy nożycami ręcznymi, elektrycznymi lub spalinowymi. Na żywopłoty najlepszym wyborem są nożyce akumulatorowe, zapewniające komfort i szybką pracę bez wysiłku. Ten rodzaj narzędzi sprawdzi się nie tylko przy żywopłotach, ale też tam, gdzie formujemy naszą roślinę na konkretny kształt. Nożyce akumulatorowe to wygodne narządzie do przycinania dużych krzewów w ogrodzie, są one lekkie i zapewniają płynną pracę. Mamy na rynku wiele modeli o różnych mocach, z regulowanymi prędkościami w dużą powierzchnią cięcia. Przy tym zapewniają wygodną pozycję zarówno w pionie, jak i poziomie. Niektóre z nich mają również funkcję piły, a więc służą do przycinania grubych gałęzi np. drzew. Praktyczny zgarniacz usuwa ścięte gałęzie, tak aby można było je swobodnie zebrać, a nie trafiały do wnętrza krzewu. Nożyce akumulatorowe to narzędzie, które przyda do cięcia nie tylko samych bukszpanów, ale tez innych drzew i krzewów w ogrodzie. Warto rozejrzeć się wśród ofert i wybrać najbardziej dopasowane do naszych potrzeb. Czy budleję można przycinać w czerwcu? Jeśli tak, to na jakiej wysokości? Mój krzew ma około 3 m i jest bardzo zaniedbany. Architekt krajobrazu ze specjalizacją "zieleń zabytkowa". Pisała i redagowała teksty o zakładaniu, urządzaniu i pielęgnacji ogrodów. Fascynowało ją tradycyjne ogrodnictwo i rolnictwo, bo zapomniane dziś metody uprawy roślin - nawet w naszym "zchemizowanym" trującym świecie - pozwalają nieco lepiej żyć. Zasadniczo budleję przycina się wczesną wiosną (w kwietniu), bo kwitnie na wierzchołkach pędów tegorocznych. Można zrobić to w czerwcu, jednak ze świadomością, że w tym roku kwiatów nie będzie. W celu odmłodzenia krzewu budlei można roślinę przyciąć bardzo nisko – nawet 15-20 cm nad ziemią, bo zazwyczaj łatwo wypuszcza nowe pędy. Jeżeli cięcie zostanie wykonane wyżej – to na takiej wysokości pojawią się młode pędy i od tej wysokości krzew się zagęści (to często spotykany widok – dołem gołe pędy, nad nimi gęsta czupryna). Lepiej teraz przyciąć nisko, a wiosną powtórzyć cięcie na wysokości np. 40-50 cm (oczywiście jeśli pędy nie przemarzną, co budlejom zdarza się często, ale wtedy tnie się nisko i szybko się regenerują). Budleja w donicy to doskonałe rozwiązanie dla tych, którzy nie mają własnego ogródka. Ten piękny krzew, nazywany też letnim bzem, jest prosty w uprawie, jeśli tylko przestrzegamy kilku zasad. Gdzie postawić, kiedy sadzić i jak przyciąć budleję w donicy? Dowiedz się więcej o tej dekoracyjnej roślinie. Budleja to okazały krzew z rodziny trędnikowatych. Pochodzi z Azji, rośnie też w Ameryce Południowej i Środkowej oraz Afryce. Jako roślina ozdobna uprawiany jest na całym świecie. W naturalnym środowisku budleja może osiągać nawet 5 metrundefinedw wysokości, ma też bardzo dużą rozpiętość. W naszym klimacie rośnie maksymalnie do 2,5 metra. Jest prosta w uprawie, ale nie zawsze udaje się jej przetrwać zimowe mrozy. Kwiat budleja w donicy Budleja ma łukowato wyginające się pędy, pokryte jasnobrązową korą. Liście rośliny są wąskie, o lancetowatym kształcie, od dołu pokryte włoskami. Największą ozdobą są jednak wiechowate kwiatostany, ktundefinedre mogą mieć barwę białą, rundefinedżową, niebieską, fioletową lub purpurową. Budleja kwitnie od połowy lata do wczesnej jesieni. Wśrundefinedd wielu odmian, występuje także wersja miniaturowa, ktundefinedra jest wprost stworzona do uprawy w donicach. Jakiej pielęgnacji potrzebuje budleja? Wymagania tej rośliny nie są skomplikowane. Przede wszystkim niezależnie od tego czy posadzimy ją w gruncie czy w donicy, potrzebuje jasnego, słonecznego i osłoniętego od wiatrundefinedw stanowiska, stałej wilgoci i żyznej, przepuszczalnej gleby. Sprawdź: Kiedy sadzić żonkile w doniczce a kiedy do gruntu? Budleja Dawida undefined uprawa w donicy W naszym klimacie najbardziej rozpowszechniona jest ,nazywana kiedyś omżynem, budleja Davida. Jej nazwa nawiązuje do nazwiska francuskiego misjonarza i botanika. Jeszcze innym określeniem tej rośliny jest undefinedmotyli krzewundefined ponieważ swoim zapachem przyciąga chmary motyli. Budleja Davida pochodzi z Chin i Japonii, ale obecnie spotyka się ją w wielu innych krajach. Można ją posadzić w ogrodzie, ale rundefinedwnie dobrze sprawdzi się hodowana w donicy, jako ozdoba balkonundefinedw i tarasundefinedw. Lubi słoneczne stanowiska i nie toleruje przeciągundefinedw. Budleja w donicy zimą musi być przeniesiona w cieplejsze miejsce. Wprawdzie jest dosyć odporna, ale młode pędy są wrażliwe na mrundefinedz . Budleja undefined sadzenie Budleje w ogrodzie sadzi się wiosną lub jesienią. Gleba powinna być żyzna, prundefinedchnicza i przepuszczalna. Przed posadzeniem trzeba ją spulchnić. Można też dodać kompostu, torfu lub piasku, a po posadzeniu krzewu ściundefinedłkować powierzchnię dookoła sosnową korą lub odkwaszonym torfem. W przypadku budlei w donicy, moment jej posadzenia nie ma aż tak dużego znaczenia i nawet jeśli zrobimy to w innym okresie niż zalecany, raczej nie zahamujemy jej wzrostu. Pamiętajmy tylko, że budleja bardzo szybko się rozrasta, dlatego też wybierzmy naprawdę duży pojemnik. Budleja undefined przycinanie Jest jeszcze jeden ważny zabieg pielęgnacyjny, ktundefinedrego koniecznie wymaga budleja undefinedcięcie. Bez tego nie będzie ładnie rosła. Raz do roku, np. pundefinedźną jesienią obcina się ją kilka centymetrundefinedw nad ziemią. Po takim przycięciu trzeba ją okryć. Budleję można też przyciąć wiosną, w marcu jeśli jest dostatecznie ciepło, albo w kwietniu. A kiedy ciąć budleję w donicy? Możemy to robić na bieżąco, usuwając uschnięte pędy i przekwitnięte kwiatostany. Dzięki temu roślina nie będzie tracić cennych zasobundefinedw na wytworzenie nasion. Sprawdź: Wilgoć w domu - skąd się bierze i jak rozwiązać uporczywy problem nadmiernej wilgotności? Budleja w donicy undefined rozmnażanie Budleję można łatwo rozmnażać. Robi się to poprzez pobranie sadzonki undefined mogą to być pundefinedłzdrewniałe lub zielone pędy. Pobiera się je kiedy roślina już zakończyła kwitnienie. Końcundefinedwki sadzonek trzeba zanurzyć w ukorzeniaczu, a następnie umieścić w pojemniku z grubym piaskiem. Niedługo pundefinedźniej można je włożyć do odpowiednio przygotowanej gleby. Budleja undefined choroby Budleje są bardzo odporne na choroby i szkodniki, jeśli zapewnimy im odpowiednie stanowisko. Do najczęściej spotykanych szkodnikundefinedw należą mszyce, ktundefinedre żerują na dolnej stronie liści i stopniowo przyczyniają się do ich zniekształcenia i opadania. Innym problemem, ktundefinedry pojawia się zazwyczaj kiedy roślina przez długi czas jest wilgotna, jest mączniak rzekomy. Jeśli natomiast jest ciepło i sucho, mogą pojawić się przędziorki. Poznaj: Szkodniki roślin doniczkowych Kiedy przesadzać budleje w donicy? Budleje bardzo nie lubią przesadzania, a ich korzenie są wyjątkowo wrażliwe na uszkodzenia mechaniczne. Dlatego też robimy to tylko wtedy, gdy jest to naprawdę konieczne. Przy przesadzaniu budlei trzeba zachować dużą delikatność, aby nie uszkodzić rośliny. W nowym miejscu wkładamy ją na taką samą głębokość, w jakiej rosła wcześniej. Trzeba mieć na uwadze, że czasem pomimo starań, budleja nie przyjmie się po przesadzeniu, szczegundefinedlnie kiedy już była wyrośnięta. Poznaj: Choroby roślin doniczkowych. Pytania czytelnikundefinedw o budleję: Kiedy przyciąć budleję w donicy? Budleja w ogrodzie wymaga ścięcia raz do roku undefined w jesieni lub na wiosnę. W donicy nie jest to konieczne, ale aby ładnie rosła warto ją przycinać i na bieżąco usuwać przekwitłe pędy. Budleja undefined kiedy sadzić? Budleję w ogrodzie sadzi się wiosną lub jesienią. W przypadku uprawy tej rośliny w donicy, moment posadzenia nie ma aż tak dużego znaczenia. Kiedy kwitnie budleja w donicy? Budleja zazwyczaj kwitnie od lipca do października. Uprawiana w donicy może mieć kwiaty nawet dłużej, jeśli odpowiednio zabezpieczymy ją przed mrozem. Budleja undefined jaka ziemia? Budleja lubi żyzną, przepuszczalną glebę. Dobrze sprawdzi się piaszczyste podłoże. Ponieważ potrzebuje powietrza, glebę warto co jakiś czas spulchniać. Jak szybko rośnie budleja? Krzew rośnie bardzo szybko, dlatego konieczne jest przycinanie budlei po zimie, a często także cięcie budlei na wiosnę. Brak cięcia sprawia, że rozrasta się nieregularnie i słabo kwitnie. Niektóre drzewa i krzewy ozdobne nie wymagają cięcia, inne, by zdrowo rosły, należy systematycznie przycinać. Właściwy rodzaj i termin cięcia jest inny dla różnych grup roślin, a nawet poszczególnych odmian i zależy od zastosowania roślin w naszym ogrodzie oraz ich biologii. Rodzaje cięć pielęgnacyjnych drzew i krzewów Cięcie formujące Jest to podstawowy rodzaj cięcia pielęgnacyjnego. W przypadku drzew pomaga utrzymać dominację przewodnika (pnia głównego; konkurencyjne, słabsze przewodniki trzeba wyciąć tuż przy jego nasadzie) i równomierne rozmieszczenie gałęzi. Oprócz tego zapobiega powstaniu rozwidleń pędów pod ostrym kątem, które sprzyjają wyłamywaniu się konarów. Cięcie formujące decyduje więc nie tylko o wyglądzie korony, ale także o jej wytrzymałości na rozłamanie. W przypadku krzewów ten rodzaj cięcia ma największe znaczenie dla młodych egzemplarzy. Przede wszystkim ma zagęszczać roślinę (poprzez usuwanie wierzchołków pędów). Cięcie obejmuje też usuwanie pędów krzyżujących się, które deformują koronę krzewu i sprawiają, że do jej wnętrza dociera za mało światła. Cięcie formujące to także usuwanie odrostów pędowych (wybijają z podkładki, na której zaszczepiona jest szlachetna odmiana) i korzeniowych (wyrastają z korzeni). Pozostawione szybko zagłuszyłyby szlachetną odmianę. Cięcie prześwietlające Ma na celu rozluźnienie korony, aby do jej wnętrza dochodziło więcej Jednorazowo można usunąć nie więcej niż 15% korony drzewa. Cięcie sanitarne Polega na usunięciu suchych, chorych i uszkodzonych pędów, które są potencjalnym ogniskiem infekcji, a ponadto wyglądają nieestetycznie i mogą spaść na ziemię podczas wiatru lub pod ciężarem śniegu. Cięcie korygujące Wykonuje się je na starszych drzewach i krzewach, ukształtowanych w niewłaściwy sposób. Cięcie odmładzające Polega na sukcesywnym usuwaniu chorych i połamanych gałęzi starszych drzew i krzewów w celu pobudzenia ich do wytwarzania nowych Istnieje spore ryzyko, że cięcie takie bardzo osłabi roślinę. Przycinanie drzew ogrodowych Cięcie wykonane w pierwszych latach wzrostu drzewa ułatwi jego przyjęcie się. Przeprowadzamy wtedy cięcie formujące. Właściwie wykonane wzmocni też późniejszą wytrzymałość drzewa na rozłamanie. Starsze okazy niezbyt dobrze znoszą przycinanie, wszak na grubych gałęziach powstają duże rany, których zabliźnianie może trwać latami (lub nigdy nie nastąpić – np. u orzecha lub robinii). Korony drzew liściastych można przycinać przez cały rok, lecz najlepszym okresem jest czas od listopada do marca, zanim ruszą soki. Wyjątkiem są klon, grab i brzoza, które po przycięciu "płaczą", dlatego formuje się je od czerwca do września. Maść Ogrodnicza – 350 g Zabezpiecza rany drzew i krzewów powstałych podczas cięć, szczepień, pęknięć mrozowych oraz innych szkód. Tworzy mechaniczną barierę chroniącą przed wnikaniem patogenów chorobotwórczych. Kup online Drzewa iglaste z reguły nie wymagają cięcia, chyba że konieczne jest usunięcie uszkodzonych lub porażonych przez choroby gałęzi. Na iglakach nie przeprowadza się cięć formujących koronę, bo rośliny te bez problemu zachowują kształt właściwy dla gatunku czy odmiany. Jeśli natomiast chcemy je formować w kulę lub stożek, cięcie drzewa należy wykonywać wczesną wiosną. Im więcej gałęzi wytniemy, tym większe obciążenie dla drzewa, bo powstałe rany są łatwą drogą infekcji i żerowania szkodników. Ponadto, roślina będzie mniej odporna na suszę, a pędy wyrosłe po cięciu są podatne na odłamanie; Podczas przycinania dążymy do zachowania naturalnego pokroju drzewa, charakterystycznego dla danego gatunku lub odmiany. Przycinanie krzewów ogrodowych Oprócz cięcia pielęgnacyjnego w przypadku większości krzewów ważne jest przycinanie pędów mające poprawić kwitnienie. Umożliwia zawiązanie kwiatów na nadchodzący sezon i zapobiega zbyt wybujałemu wzrostowi roślin. O terminie cięcia krzewów decyduje przede wszystkim pora ich kwitnienia i to, na jakich pędach zawiązują pąki kwiatowe (tegorocznych bądź zeszłorocznych). Oprócz tego przy wyborze terminu trzeba wziąć pod uwagę informacje na temat biologii konkretnej rośliny, np. większość tawuł tnie się wczesną wiosną przed rozpoczęciem wegetacji (kwitną bowiem na nowych pędach), ale tawułę wczesną, zakwitającą od kwietnia na pędach zeszłorocznych, należy przycinać po kwitnieniu. Rys. 2 Sposób cięcia krzewów kwitnących na tegorocznych pędach Sposób cięcia krzewów kwitnących na zeszłorocznych pędach Terminy cięcia poszczególnych grup krzewów Przycinanie krzewów liściastych Kwitnące na pędach tegorocznych. Większość gatunków krzewów liściastych, np. budleję, hortensję bukietową i krzewiastą, pięciorniki, róże wielo- i wielkokwiatowe, większość tawuł i wrzosy, tniemy co roku wczesną wiosną (od lutego do momentu rozpoczęcia wegetacji). W ten sposób przycinamy zeszłoroczne pędy (rys. 1), które następnie rozgałęzią się i roślina zakwita jeszcze w tym samym roku na nowych pędach – latem lub jesienią (zależnie od gatunku). Cięcie krzewów wykonujemy tak, by gałązki miały dwa-cztery zdrowe pąki. Kwitnące na pędach zeszłorocznych. Krzewy kwitnące wiosną, takie jak: forsycja, krzewuszka, lilak, migdałek, pigwowiec, porzeczka czerwona, tawuła wczesna i van Houtta, wawrzynek, wierzby (odmiany ozdobne), wrzośce, złotlin, oraz latem: jaśminowiec, żylistek, tniemy tuż po kwitnieniu. Najstarsze pędy przycina się przy ziemi, a jednoroczne – skraca o połowę (rys. 2). Krzewy te zawiązują bowiem pąki już w lecie po kwitnieniu, jeśli więc zostaną przycięte zbyt późno, w następnym roku nie zakwitną. Gatunki kwitnące wiosną przycinamy co roku, a latem – raz na kilka lat, aby nie ograniczyć zbytnio kwitnienia. Przycinanie krzewów iglastych Podobnie jak drzewa iglaste – wymagają cięcia tylko wtedy, gdy konieczne jest usunięcie uszkodzonych lub porażonych przez choroby pędów. Cięcie mające na celu uformowanie roślin w kulę czy stożek wykonujemy wczesną wiosną. FILM: Jak przycinać krzewy? Źródło: Bricomarché z pasją / Youtube Jakich roślin się nie przycina? Jeśli korona drzewa została uformowana w szkółce, unikamy cięcia we własnym zakresie. Usuwamy jedynie pędy konkurujące z przewodnikiem i wyrastające w sposób niewłaściwy. Warto pamiętać, że przycinanie źle znoszą iglaki. Miejmy na uwadze, że rany po cięciu niektórych krzewów wyjątkowo źle się goją. Do gatunków tych należą: azalia, ketmia syryjska, klon palmowy, magnolia, oczar, perukowiec podolski, różanecznik, sumak octowiec, świdośliwa, wawrzynek wilczełyko i złotokap. Tekst: Małgorzata Cuch, zdjęcie tytułowe: Michael Schwarzenberger/Pixabay

jak i kiedy przycinać budleję